De Anulo Mirabile
XXVI ・ IV ・ MMXXVI
Ingenium fabulae
Vivebant olim Ivanus cum matre suo. Pauperi vivebant. Nil edendi, nil vestendi erat. Tamen Ivanus quoque mense urbem veniebat ut pecunias accipiret. Ibi unum assem accipiebat. Olim cum pecunia accepta it et virem canem cruciantem vidit.
– Vir, quamobrem canem crucias?
– Quid tibi rei est? Interficiam, carnem edebo.
– Vende mihi canem.
Pro asse vendidit. Ivanus canem domum duxit.
– Mater, ego canem parcum emi.
– Heu, stulte. Nihil nobis edendi est, atque tu canem emis.
Post mensem Ivanus rurso urbem venit duoque asses accepit. Domo ens iterum virem felem cruciantem vidit.
– Quamobrem, vir, rurso animalem crucias?
– Quid tibi rei est? Interficiam, in tabernam traham.
– Vende mihi felem.
Pro duo assibus vendidit. Ivano reverto:
– Mater, ecce felem emi.
Mater eum totum diem vituperabat.
Denuo pecunias accipere necesse est. Nunc Ivanus tres asses accepit. Domum it, et vir serpentem cruciat.
– Quamobrem animales non amas?
– Vellesne serpentem emere?
Ivanus serpentem pro tres assibus emit, in papyro domum traxit. Subito serpens homine voce dixit:
– Ivane, non puta se stultem serpentem emendo. Non simplex serpens sum, mihi nomen es Scarapeia.
Ivanus domum venit, matri dixit:
– Mater, ego serpentem emi.
Mater linguam suam sentire non potest. Corpore turbato tacet.
Hoc modo vivebat familia: canis candidus, feles canus, Ivanus, mater et serpens Scarapeia.
Mater serpentem non amavit. Ad cenam non vocat, nominem non rogat. Cum serpens ex domi veniat, ut in vestibulo sedeat, mater caudam serpentis calcat. Scarapeia hoc modo vivere nollet.
– Ivane, mater tua mihi valde laedit. Duc me ad patrem meum.
Serpens per via it, Ivanus post eam sequitur. Silvam intraverunt. Nox facta est. Tum muros altos portamque vident. Serpens dicit:
– Ivane, regi serpentum filia sum. Cum te multae pecuniae promittentur, noli accipere, sed anulum aureum mirabilemque roga.
Rex serpentum maxime laetus est. Ivano dicit:
– Visne filiam meam uxurem ducere? Plurimae pecuniae vobis daturi sunt.
Ivanus nihil accipit, anulum solum velle dicit. Vero anulum accepit et modo utendi doctus est.
Ivanus domum venit. Nocte anulum in alterum digitum posuit. Tres viri appareunt:
– Quid, domine nove, vis?
– Farinam, saccharonem, butyrum...
Mane mater in domo sedet. Filius intrat et dicit:
– Cur focus frigidus est? Cur massa non facta est? Quamdiu libos expectabo?
– Libos? Totum annum domi farina non est. Dormisne?
– Horreum visum i.
Mater in horreo venit, eumque plenum farinae vidit.
– Unde, Ivane?
Finis partis primae est.
- anulus
- a ring
- vitupero, vituperavi, vituperatum 1
- to swear
- canus
- gray color
- butyrum
- a cream
- farina
- a flour
- saccharon
- a sugar
- horreum, -i (n) – амбар